Jedno API do konwersji formatów faktur: dowolny format na wejściu, zgodna e-faktura na wyjściu
Każdy kraj chce innego formatu e-faktury, ale Twój ERP nadal eksportuje ten sam plik CSV. Oto jak jedno API do konwersji formatów faktur to rozwiązuje.
Eksport z ERP zbudowałeś raz. Wypluwa CSV, a może plik UBL, i przez lata to wystarczało. Potem Francja nakazała Factur-X. Niemcy chcą XRechnung. Włochy mają FatturaPA i odprawę przez SdI. Polska wdraża KSeF ze schematem FA(3). Hiszpania oczekuje Facturae. Norwegia działa na EHF przez Peppol. ZEA, Oman i Singapur standaryzują się na PINT.
Twój ERP się nie zmienił. Świat wokół niego owszem. I teraz każdy nowy klient lub kraj, z którym styka się Twoja firma, przynosi inne wymaganie techniczne, podczas gdy Twój dział finansowy tkwi przy eksportowaniu dokładnie tego samego pliku co zawsze.
Dlaczego formaty faktur w ogóle się rozdrobniły
Istnieje europejska norma, EN 16931, która definiuje wspólny model semantyczny e-faktury. W teorii wszyscy zgadzają się, co oznacza „kwota netto“ czy „identyfikator VAT nabywcy“. W praktyce każdy kraj owija ten model we własną składnię, własne pola obowiązkowe i własne reguły walidacji.
XRechnung i Factur-X oba opierają się na EN 16931, ale nie są plikami wymiennymi. FatturaPA jest starsza od normy i używa w całości własnego włoskiego schematu. KSeF FA(3) jest specyficzny dla Polski. Więc „obsługujemy e-fakturowanie“ nigdy nie jest jednym zadaniem. To kilkanaście zadań, które wszystkie wychodzą z tych samych danych źródłowych i kończą się niekompatybilnymi plikami. To właśnie tę lukę ma zamknąć API do konwersji formatów faktur: dalej eksportujesz to, co już eksportujesz, a coś innego zajmuje się tłumaczeniem na to, czego wymaga każde miejsce docelowe.
Co naprawdę znaczy „dowolny format na wejściu“
Trudną częścią jest zwykle wejście, nie wyjście. Prawdziwe systemy księgowe eksportują stare i niespójne dane: płaski CSV z 40 kolumnami, arkusz Excela prowadzony ręcznie przez kontrolera, EDIFACT ze starego układu EDI albo strukturalny UBL i CII z nowszego stosu. Niektórzy wysyłają PDF ZUGFeRD lub Factur-X z osadzonym w środku XML-em.
API konwersji warte używania czyta to wszystko. MyInvoice przyjmuje na wejściu CSV, Excel, EDIFACT, UBL, CII oraz PDF ZUGFeRD/Factur-X — a gdy dostawca przyśle Ci hybrydowy PDF, wyciąga XML z pliku i normalizuje go do tego samego czystego modelu. Ta ostatnia część znaczy więcej, niż się wydaje: e-faktura, którą otrzymujesz, staje się prawidłowym wejściem, a nie tylko czymś do zarchiwizowania. Możesz wziąć przychodzący dokument Factur-X lub ZUGFeRD i ponownie wyemitować go jako Peppol BIS lub XRechnung bez przebudowy swojego pipeline’u.
Jedno API, każde zgodne wyjście
Gdy Twoje dane są sparsowane do wspólnego modelu, wyjście jest wyborem, a nie przebudową. Ta sama faktura źródłowa może wyjść jako:
- Peppol BIS 3.0 dla sieci Peppol
- XRechnung dla niemieckich nabywców z sektora publicznego
- Factur-X / ZUGFeRD dla Francji i Niemiec
- FatturaPA dla Włoch
- KSeF FA(3) dla Polski
- EHF dla Norwegii
- PINT dla ZEA, Omanu i Singapuru
Wysyłasz dane raz i wybierasz format na końcu. Gdy nowy kraj wchodzi w życie, zmieniasz parametr, a nie swój ERP.
Zachowaj swój system, załatw ostatnią milę
Nie chodzi o zastąpienie Twojego oprogramowania. Chodzi o to, by przestać okablowywać jednorazowy projekt formatu za każdym razem, gdy pojawia się nakaz. Twój ERP dalej eksportuje swój CSV. API zajmuje się ostatnią milą, zamieniając ten eksport w dokładnie taki plik, jaki zaakceptuje dany kraj lub sieć Peppol, i waliduje wynik, zanim go wyślesz.
Jeśli Twój zespół stoi przed nowym nakazem z tym samym starym plikiem eksportu, to właśnie tę lukę to zamyka. Zajrzyj do MyInvoice i spróbuj przekonwertować jeden ze swoich prawdziwych eksportów na format, którego naprawdę potrzebujesz.
Przekonwertuj jeden ze swoich eksportów w przeglądarcePrzeczytaj dokumentację API